Search This Blog
Sunday, September 13, 2020
JUVY'S ILY
Sunday, September 6, 2020
SAKRI-PISO
Piso—ang pambansang barya
Na napapansin lang nila
Kapag panukli ay naubos na,
Kailangan ni Aleng Kahera.
Sa tuwing nabubutas ang bulsa
At wala nang mahita
Hahanapin nila.
Hahanapin ka nila.
Ikaw na noon ay nasasawalambahala,
Kahit taglay mo naman talaga
Ang kahalagahan, mahalaga ka
Subalit di ka pa rin nila nakikita.
Bulag, nagbubulag-bulagan sila
Dahil mas importante ang pangporma
Kaysa panlaman ng sikmura
At kalusugan ay nababalewala.
Ngunit nang ang krisis ay dumating,
Biglang umalulong ang mga daing.
Napunta sa inyo ang kanilang pansin,
Simbilis ng pag-ihip ng hangin.
Nais mo man na magtanim ng puot
At hayaan silang magdusa sa salot,
Hindi mabitiwan ang unipormeng suot—
Pagseserbisyo sa bayan ang nanunuot.
Dala may sandata o motorsiklo,
Nakabalot ng panangga o bitbit may bimpo—
Ika'y isang magiting na sundalo,
Handang sumabak sa ano mang gulo.
Inaasahan ngayon ng mga tao,
Pagkat hindi magawa ang mga gusto.
Tila ika'y isang dakilang sugo
Na handang mag-alay ng pawis at dugo.
Kahit, balang-araw, sa paningin ay maglalaho,
Ang kanilang pansin ay muling liliko
Kapag natapos na itong delubyo,
Magiging bulag na naman ang tao—
Handa mo pa ring suungin ang bagyo—
Mag-aabang sa eskenita't mga kanto,
Aalagaan, may kapansana't paralitiko,
At nakasukbit pa rin kahong kuwadrado sa motorsiklo.
Hayaan mong ialay ko itong pagsaludo para sa iyong sakripisyo.
Naging matibay ka nang naging mahina ang mundo.
Salamat at mayroon kang busilak na puso,
Kahit na ang sinusukli nami'y mumunti lamang na piso.
Sakri-piso | September 7, 2020 | Bannie Bandibas
Sunday, August 30, 2020
MILITARY TIME
Military Time
We're inside a room,
Everyone felt doomed
But I expected this to
come.
Yes, this might be crazy
to some
But I'm just waiting for
this day to arrive
'Coz I know—only few
merely survived.
Along with the words
buzzing,
There's also music that I
am hearing
From the devices and
wheels of this bed—
Like a song, running
through my head.
My thoughts, like choirs'
second voices,
Also speaks
annoyingly—added in the noises.
In a sudden, the room
hits its silence
And only one beat got the
presence.
Everyone rattled with
that long beep,
I guess this man didn't
want to just sleep.
Their speeches took
double pitch higher
While I took a pair of
steel, pulled its wire.
"Doctor, please help
him," cry of a woman.
She crumpled my gown.
"Please help my son."
I pulled my arms away and
moved closer,
Dropped the equipment.
"My love, its over."
"Let's give him this
peace from all the chaos
That he have been
through. A peaceful 'adios'"
I grabbed his hands and
placed it in my chest.
"Time, O-800. My
brave son, take your time to rest."
August 30, 2020 | Military Time | Asia Pacific Hospice Conference 2020
Sunday, August 16, 2020
KWARENTA
Kwarenta
(Spoken Word Poetry
Piece)
Lumilipas,
Tumatakbo ang oras…
May hinihintay ka?
Ako kasi, oo--
araw-araw naghihintay sa
isang dalaga,
tatlongput-siyam na araw
na.
Dito--
sa kabilang dako ng
posteng ito,
kung saan ang usok at
ingay ay nagtatagpo--
pati na rin ang aming
mga puso.
Ninanakawan ko siya ng
tingin,
umiiwas kapag kaniyang
napansin.
Di ko masabing maganda
siya--
”Oo, maganda ka ngunit
lungkot ang nakikita ko sa iyong mga mata.”
Una kang sumasakay sa
bus na kulay pula,
ako nama’y humihiling na
ma-trapik ka
upang magkasabay pa rin
ang mga bus natin sa paglarga
ngunit hindi kita
naaabutan, nakapagtataka.
Kinabukasan, oras na,
Ako’y nagpasyang
magpapakilala.
Naghintay ako, Hinintay
kita
ngunit wala akong
nasilayan, kahit anino mo, sinta.
Naghintay ako,
pinalagpas ko ang isang oras
kahit bawas na to sa
sweldo at marami nang dumaan na bus--
naghintay ako
ngunit tila nawalan na
ng pag-asa itong puso.
Hanggang…
May dumating na isang
matanda,
babaeng itim ang suot,
malungkot, lumuluha.
Nagtanong ako, “saan po
ang inyong punta?”
”Sa puntod ng apo ko,
iho.”
Kita ang pagkalugmok sa pagsagot niya.
Ipinakita ang
litratong dala-dala,
gulat
ang nadama.
Lalong bumilis ang
pintig ng aking puso
nang sabihin niyang--
“apatnapung araw na rin mula nang nilisan niya ang mundong ito, dito mismo.”
Dito mismo sa lugar na
ito--
sa tagpuan ng aming mga
puso.
Lumilipas,
Tumatakbo ang oras…
Umiibig ako sa isang
multo.
Bakit ganito? Bakit ba
ako
ang pinaglaruan ng buhay
at kamatayan?
Pinagtagpo ang kahapon
at kasalukuyan
sa daang walang
tumatakbong sasakyan--
walang simula ngunit may
hangganan.
~
Photo credits to
Pinterest
Follow our Mother
Organization's page:
Istilo Poetry
Follow also our other
branches:
Istilo Poetry - Tagaytay
Istilo Poetry - Ilocos
Sur
Istilo Poetry -
Valenzuela
Istilo Poetry - Oriental
Mindoro
Istilo Poetry - Negros
Oriental
Subscribe also to our
YouTube Channel: Istilo Poetry
#SpokenWordPoetry
#SuportaLokal
Kwarenta | August 17,
2020 | Istilo
Poetry - SarGen | Bannie
Bandibas
Thursday, July 9, 2020
AMENDMENT
aMENDment
As a kid,
people would always see
me
as one of the troubles—
but they've just never
understood
my thoughts, my poems,
and drabbles.
They never saw me as a
child,
as one of the men of the
future.
A person that may become
a leader,
the one who'll have the
drive to nurture.
Now, I've grown up—
I did my own healing and
mending bruises.
Believing that someday
the world would change,
uplifting the youth to
win while accepting losses.
Amendment | July 9, 2020 | Istilo
Poetry - SarGen | Bannie
Bandibas
Wednesday, July 1, 2020
AKAP ECQLYMPICS 2020
Wednesday, June 24, 2020
COMPASSION
Creatures,
Different people with different griefs,
Different hearts with different beats
And different races with different beliefs—
Contradictions are built from bits.
We are walking in dissimilar directions,
Travelling and sometimes crosses paths—
But because of the eagerness to complete missions,
We, as furious ones, chooses to smash the bats.
Trying to compete without even realizing
That they are not bumped for the battles—
They've just met to help each other's game,
Have compassion to offer a ride in their shuttles.
Compassion | June 25, 2020 | Bannie Bandibas
BOOKSHELF
Reading,
It gives me much learning
About humans and how the world runs.
It gives me understandings,
Like, why we sometimes tend to use guns.
Out of cruelty and inequality,
We chose not to behave and fight,
But I don't think it's the only way
Because my eyes can still see a light.
If only we'll try to practice a personality
Of always putting ourselves to the other's shoe
Then we'll have better words and actions
Not to makes someone's war to just blew.
Bookshelf | June 25, 2020 | Bannie Bandibas
Friday, June 19, 2020
PUTING SAYA NI LIGAYA
Puting Saya ni Ligaya
ni Bannie Bandibas
Malalim na ang gabi, bitbit ko'y isang supot ng gabi--
Sa kabilang kamay nama'y pulang lobo na sa iyo'y aking ipangreregalo
ngunit iniwan mo akong parang lobo
o parang aso na walang tigil sa pag-ungol. Nagbabakasakali.
Binasa ng luha ang aking mga mata't unti-unti nang nawawalan ng sigla
habang binabasa ang liham ng pamamaalam mo.
Nanginginig, di makatayo, nahuli ng lungkot ang puso.
Huli na, pagkat natapos na ang tayo. Di na liligaya...
Ngunit mali ako. Kaya ko pa ring makadama ng tuwa.
Gaya ng inakay na inaakay, mapapanatag ang puso.
Gaya ng mga batang naglalaro sa ilalim ng puno
ay mapupuno ng galak at mahahanap ang sigla.
Gaya ng puting saya ni Ligaya, tatawa akong muli,
May kalakip na dalisay at walang singtamis na ngiti, sigurado.
Di kailangang maging mahal ang magmahal sa mundo,
Maging bukas lang sa sarili na bukas ay kasyang kasiyahan na ang sukli.
#TNMS4ROUND1
Puting Saya Ni Ligaya | June 1, 2020 | DYO Writes Page | DYO – TNMSeason4 | Partisipante | Bannie Bandibas
Thursday, June 18, 2020
HATID
Po?
Anong kaya kong gawin
para sa pag-ibig?
Kaya ko pong tiisin ang
pangungulila,
Tiisin ang lungkot ng
hindi siya nakikita.
Kaya ko pa ring ipadama
na mahal ko siya
Kahit magkabilang dulo
ng mundo ang pagitan naming dalawa.
Anong kaya kong gawin
para sa pag-ibig?
Kaya ko pong magbigay ng
oras at panahon.
Makausap siya sa tuwing
may pagkakataon.
Kung pwede ko lang
ilagay ang sarili ko sa kahon,
Ipatangay patungo sa 'yo
at kalabanin ang mga alon.
Ngunit hindi. Hindi
maaari.
Pagkat minsan lang sa
isang taon ako pwedeng umuwi.
Ngunit bakit sa isang
minsan ay ganito pa ang mangyayari?
Di mapakali. Parang may
mali.
Anong kaya kong gawin
para sa pag-ibig?
Kaya kong titigan ang
iyong mga ngiti mula sa malayo,
Ngiting huli kong
nasilayan no'ng sinagot mo 'ko—
Bago yong araw na
kinailangan kong lumayo.
Akala ko matitiis mo.
Akala ko matibay tayo.
Ngunit naghanap ka ng
bagong kasiyahan.
Nakahanap ka ng sa puso
mo'y aalayan
Kahit ang puso ko'y iyo
pang tangan—
Ganito na pala kadaling
maging salawahan?
Naisip ko rin namang
umalis na nang tuluyan
Pero hindi tamang ikaw
ay iwanan
Nang walang paalam.
Alang-alang sa
pinagsamahan,
Ihahatid kita
Doon sa lugar kung saan
ka magiging masaya
Kahit na hindi ako ang
kasama.
Ihahatid kita.
Walang mangungulit at
wala nang magagalit.
Wag kang mag-alala,
ihahatid kita.
Anong kaya kong gawin
para sa pag-ibig?
Kaya ko pong pakawalan
ang mga nais kumawala
Ngunit pasensya na.
Pasensya na.
Ang ragasa ng damdamin
ay di ko napigilan,
Patawad ngunit ang
nagawa ko'y di ko pinagsisihan.
Tinupad ko naman ang
pangako kong sa 'yo ay magpapaalam
At ihatid kita. Hinatid
kita sa huli mong hantungan.
Paalam.
Hatid (Solo) | April 7,
2022 | Asian
Tounge | Bannie
Bandibas
Po?
Us: Anong kaya mong gawin para sa pag-ibig?
Cris: Kaya ko pong tiisin ang pangungulila,
Tiisin ang lungkot ng hindi siya nakikita.
Kaya ko pa ring ipadama na mahal ko siya
Kahit magkabilang dulo ng mundo ang pagitan naming dalawa.
Us: Anong kaya mong gawin para sa pag-ibig?
Ban: Kaya ko pong magbigay ng oras at panahon.
Makausap siya sa tuwing may pagkakataon.
Kung pwede ko lang ilagay ang sarili ko sa kahon,
Ipatangay patungo sa 'yo at kalabanin ang mga alon.
Ngunit hindi. Hindi maaari.
Pagkat minsan lang sa isang taon ako pwedeng umuwi.
Ngunit bakit sa isang minsan ay ganito pa ang mangyayari?
Di mapakali. Parang may mali.
Us: Anong kaya mong gawin para sa pag-ibig?
Ban: Kaya kong titigan ang iyong mga ngiti mula sa malayo,
Ngiting huli kong nasilayan no'ng sinagot mo 'ko—
Bago yong araw na kinailangan kong lumayo.
Akala ko matitiis mo. Akala ko matibay tayo.
Cris: Ngunit nakahanap ako ng bagong kasiyahan.
Nakahanap ng sa puso ko'y aalayan
Kahit ang puso ko'y iyo pang tangan—
Ganito na pala kadaling maging salawahan?
Ban: Naisip ko rin namang umalis na nang tuluyan
Pero hindi tamang ikaw ay iwanan
Nang walang paalam.
Alang-alang sa pinagsamahan,
Ihahatid kita
Song: Doon sa lugar kung saan ka magiging masaya
Kahit na hindi ako ang kasama.
Ihahatid kita.
Walang mangungulit at wala nang magagalit.
Wag kang mag-alala, ihahatid kita.
Us: Anong kaya mong gawin para sa pag-ibig?
Cris: Kaya ko pong pakawalan ang mga nais kumawala
Ngunit pasensya na. Pasensya na.
(Sabay alis)
Ban: Ang ragasa ng damdamin ay di ko napigilan,
Patawad ngunit ang nagawa ko'y di ko pinagsisihan.
Tinupad ko naman ang pangako kong sa 'yo ay magpapaalam
At ihatid kita. Hinatid kita sa huli mong hantungan.
Paalam.
AUTHOR'S PUBLISHED WORKS (TBU POST)
Author: Bannie Magallano Bandibas NBDB Author/Writer Registration No. 5666 Pen name(s): Pleumanimox, Banuy, Numistmanunula Publication(s):...
-
Ï€ Hindi na ito bago sa akin. I am fond of reading comic strips on newspapers and also on some comic themed publications and this is a typica...
-
[Ï€] Sunshades. (Google Translate) Things that covers from sunrays. Masakit sa balat ang sikat ng araw, kailangan mo ng mga lilim o...
-
Sleepyhead by Bannie Bandibas If I would be given a chance To treasure memories, I would keep the moments That you cast your worries. Sinasa...


.png)
.png)

