Bannie | PleumaNimoX

Search This Blog

Tuesday, February 28, 2023

A REVIEW ON: KUN AKO MATAK-AN AKO MANGIN ISA KA MAYA | ZINE

[π]

    (3/4) I thought hindi ako malingaw ani na zine kay feeling ko hindi ko maintindihan but by Universe's Power, naintindihan ko lahat. It's not the words that will make you understand but the heart and creativity of a piece (with the help of context clues). I am really amazed how the author put his thoughts into words in multiple language and made it enjoyable to read. His pieces are random but worth to read manuscripts na bagay gid ibutang sa shelves and have everyone read. Promoting na tangkilikin ang local languages and nurturing the diversity of literature sa among banwa. Claps to the nth power for the writer.

    Maybe, hadlok lang ko hindi makasabot pero ang dapat ko lang pala himuon is basahon ug ang mga spirits na ang bahala.

    If you want a copy of this zine, please contact the author on facebook, John Dominic Lubaton Arellano, and the Tridax Zines page. #SuportaLokal #SOXWriters

-Banuy

Sunday, February 26, 2023

A REVIEW ON: WINDOW SEAT ITINERARY | ZINE

[π]

    (2/4) Best read while traveling. Maka-isip ka sa mga butang ug tao nga imong nabilin, gidala o kauban, ug adtuan. Unusual but enjoyable thoughts.

    Maalala ko ang feeling sa ginatan-aw ka sa tanan na naa sa likod mo na nagahintay sa pila na matapos ka, hindi lang sa pag-igib—sa tanan man siguro pila. Ano na kaya gina-isip nila? Ginabarang o ginadunggab na siguro ko nila sa ilang utok. Gina-isip ko ang gina-isip nila kaya kahit hindi pa napuno masyado, nagaalis na ako. Mabigat man din pag puno masyado.

    Pieces about pag-uwi. Magsakay man o maglakad, very ginakutaw utok ko sa mga piyesa ni Sir na maka-isip ako ng mga what if saka sana ug puno talaga ng mga image na sakit sa mata pero malingaw ka sa pag-deliver na daw kasabay ko lang ang mga karakters nagabaktas or katabi ko pero ako dapat sa window seat talaga ako. The thing that made me curious about this zine is how will the writer would tell his thoughts about the magic or the weird feelings on a window seat.

    Gipakita din sa zine na ito kung paano siya magmahal. 

    If you want a copy of this zine, please contact the author on facebook, Christian English, and the Tridax Zines page. #SuportaLokal #SOXWriters

-Banuy

Sunday, February 19, 2023

A REVIEW ON: MGA GISULAT SA GABI AT IBA PANG MGA TULA | ZINE

[π]

    (1/4) Una nga gibasa ko sa apat nga gipalit nako na zine sa Tagubtob event sa SWL sa R-cafe last Saturday (kay wala ko kapalit last SOX Zine Fest). Gingilngigan akong baby hairs sa kilay.

    Sakto kaayo ang theme sa zine sa akong giperform sa same event ug sa nahitabo after. Sa mga muntikan ko nang makalimutan na kailangan at hindi ako dapat mapagod huminga. Tama ang giingon ni Sir Rexcel Verde Samulde , hindi tayo ang ating sulat. Ang itsura ng ating libro ay hindi ang pinapakita nating mukha. Ang laman ng ating mga piyesa ay hindi ang buo nating pagkatao. Ang unang impression sa ating sulat ay hindi tulad ng unang titig sa ating ekspresyon, pagsasalita, pagtawa, pag-iyak at iba pang emosyon. 

    Ser Ben is a promising author/writer, hindi gid sum-od iyang mga sulat. Kanamit lantakan ang iyang mga tula, hindi lang tilawan. Good deal, indeed. Maka-high na daw di mag-expire.

    About the zine: Sobra ko na naka-relate nga nagasulat sa gabi, sa kadlawon na tulog na ang lahat. Ang topic, isa pud ni sa akong pundasyon ngano nagasulat ko karon. Ginbalik ko sa akong kagahapon sa mga akda na namit man diay balikan—daw ginsugnodan ang abuhan para magkalayo para mahimong suga ko sa gabii. 

    Habang nagabasa, daw naa gid ako tapad na ginabulungan ako para maintindihan ko lahat. Daw gihurim-huriman sa writer ang zine na ubanan sa multo para ma-feel gid ang kalamig sa kagab-ihon. Hindi lang tuloy baby hair ko sa kilay ang tumayo, hair din sa cleavage. Ganahan kaayo ko sa "Pwede Ka Mabasa Kahit Hindi Naga Ulan" na daw gina-daily shower ko dati kada tapos sa skwela. Ga-wonder ko sa lasa sa kape na may halo—muparat guru ang kape imbis na magtam-is, tama lang sa may jabitis.

    Ginbalik gid ko sa kagahapon, sa akong kabataan, nga pirme ko gakatok sa kwarto sa akong parents kay hindi ko ganahan sa akong kama. Alingugngog ang ka-saba. 

    Ang mga ipot-ipot na alien name sa akong peyborit buddy sa kasagbutan dati. Ginadakop ko sila sa garapon o bote ka'g ginaistorya, kadugayan kay mamatay. Weird pero ganahan ko mamatay sila kay hindi na nila matsismis sa iba akong mga sekreto, malay nato marites diay sila.

    The blank space. Hindi ko bal-an kung gintuyo pero daw gina-ingnan ko nga okay lang ang mga blanko na gabi. Okay lang na titigan mo lang ang papel na wala kay nasulat. Okay lang maglayag sa kalawakan sa imong mga gusto isulat na dili nimo masulat, masabtan gihapon ka ug ginapasaylo ka pirme sa lapis na wala gid nimo siya gihimas sa kana na gabi. 

    "Continue." Pero may tuldok. "Go on." Leave me breathless. Ironic pero ito gid ang truth. Sa kada ingon og padayon kay naay tuldok kay dili dinha mahuman. Kinahanglan mo pa maglihok ug magbutang dugang tuldok at least twice para tinuod nga makapadayon.

    And lastly, "Last Seat" is meant be produced as shortfilm.

    If you want a copy of this zine, please contact the author on facebook, Ser Ben, and the Tridax Zines page. #SuportaLokal #SOXWriters

-Banuy

Saturday, February 18, 2023

DIMENSYON

Dimensyon


Naniniwala ka ba sa ikalawang dimensyon?

Sa ikatlo? 

Siguro, isang milyon?

O kulang pa ng isang libo?

Naniniwala ka?

Ako,

Pinipilit…


Yong sana ay mayroong ako

Na hindi ako.

Oo,

Medyo nakalilito

Pero gusto ko lang na makausap ang isang katulad ko.

Katulad ko na walang bahid ng ako.


Tanungin siya ng ilang katanungang bumabagabag sa akin,

Mga tanong na sinusubukan kong ipatangay sa hangin

Papalayo sa aking isipan

Na tingin ko’y dadalhin ko hanggang libingan.


Nasaktan ka na ba?

Nasugatan ang palad dahil 

Nakipag-agawan ng hinihiwang papaya?

O napunit ang balat

Dahil pinaglaruan ang basag na botelya?

Hanggang sa tumanda ka

At nalamang hindi pala iyon ang pinakamasakit.

Nasaktan ka na ba

Na ikaw lang ang may alam?

Saan ka nagkulang?

Sumobra?

O sakto ka lang?

Pwede bang kalimutan na lang?


Nakaramdam ka na ba ng pagsisisi?

Yong nagulat ka na lang isang araw

Lahat ng pangako ay nabali?

Sana di mo na lang siya sinulatan ng tula,

Tuloy di ka na ulit makabuo ng tugma.

Tama bang naniniwala ka sa malayong pag-ibig?

Ngayo’y ang mahal kita’y di na mabigkas ng bibig.

Sana iniwasan mo na nuon pa ang kape,

Di na mawaglit sa isipan ang pait ng dati.

Masyado ka sigurong naging sweet,

Nagkadayabetis ka tuloy… Awit.

Pwede bang pagaangin ang mga sana?


Naging masaya ka ba?

Kahit minsan?

Kahit panandalian?

Sa mundo mo ba’y marami kang kaibigan?

O mga taong hindi ka sinukuan?

Naaalala mo ba ang mga panahong iyong nilisan

Ang lungkot, lumbay, at kapighatian?

Ang pagtawa mo’y di mo mapigilan.

Ilang beses ka nang tunay na sumaya? Ilan?

Dalawa?

Tatlo?

Siguro, isang milyon?

O kulang pa ng isang libo?

Naniniwala ka?

Ako,

Pinipilit…


BIDYO

February 19, 2023 | Dimensyon | Tagubtob | Perpormer - Sarangani Writers League




Wednesday, January 11, 2023

DINILAAN

Dinilaan

    Nakaupo sa ilalim ng buwan ang magkasintahan. Tinanong ni Carla si Ben kung ano ang pinakamalakas na parte ng katawan na nakikita. Itinaas ni binata ang kaniyang braso at sunod ang binti, parehong inilingan ni Carla.
    Inilabas ng dalaga ang kaniyang dila, uminit ang paligid. Unti-unting inilapit ang mukha kay Ben at saka binigkas ang mga salitang “ayaw ko na,” saktong alas dose. Sa sobrang lakas, nakababasag ng puso.

#AWDaglianFestivalVersion2.0

January 12, 2023 | Dinilaan | Author's Works | Partisipante

Thursday, December 22, 2022

PALAMUTI SA PUNO

ENTRY 27

Title: Palamuti sa Puno

Writer: Bannie Magallano Bandibas

May bagong salta sa aming bayan, isang binata na araw-araw nakasuot ng puting polo, bughaw na pantalon, pulang kurbata, kulay dalandan na sombrebo, kulay ube na medyas, berdeng facemask, kulay rosas na relo, gintong kwintas at sapatos na itim. Maraming dilag at kahit mga ginang ang humahanga sa kaniya hindi lang dahil sa malinis siya kung manamit, mala-niyebeng kulay ng balat at pagiging magandang lalake, pati na rin sa kaniyang mabuting pag-uugali—kahit ako ay napa-ibig na rin.

“Binibini, maaari bang hiramin ang inyong palakol kung mayroon man?” Dumungaw ang binata sa bakod ng aming bahay, napatingin lang ako at hindi umimik. Nagsimulang uminit ang aking pisngi at parang may mga langgam sa aking tiyan. “Ginoo, narito at sana sa pagbalik mo ng palakol ay huwag mo nang titigan ng ganiyan ang aking anak.” Napangisi ang binata, umalis at bago pa man nakalayo ay sumulyap muli sa akin. “Ama, pagbabanta ba iyon?” Tiningnan niya lamang ako nang masama.

Sa kalagitnaan ng gabi, habang inaayos ko ang mga tanim ng aking ina ay mag biglang nagsalita mula sa likod ng saradong tarangkahan. “Magandang dilag, nakabubulag ang liwanag nang aking masilayan ang iyon nakabibighaning kagandahan.” Napatayo ako sa gulat at kinabahan ngunit nang makita ko ang mukha ng binata, parang akong nagayuma. “Isasauli ko lang sana ang hiniram ko sa iyong ama.” Nagkadikit ang aking mga kamay sa pag-abot niya ng palakol. Nakaramdam ako ng kuryente, ng kilig.

Kinabukasan, bisperas ng pasko, umalulong ang ingay ng ambulansya, sasakyan ng pulis at iba pa na nagkumpulan sa malaking puno ng narra. Nagimbal ang lahat sa nasaksihan mula sa sariling mga tahanan, natatakot lumapit. Naging makulay ang puno dahil sa mga pinalamuting tinadtad na mga bahagi ng katawan at ang ilaw ng mga sasakyan ang naging Christmas lights—dagdag pa ang nakatarak na palakol.










December 22, 2022 | Palamuti sa Puno | Penulat | 2nd Place

Saturday, December 17, 2022

ARMAS-SARADO

Armas-sarado


Nakasilong sa matandang puno ng Narra,

Bitbit sa kamay—mabigat na baril at mga bala,

Tanaw sa malayo ang minsan kong nilakaran—

Mabato, maputik, ano? Ano ba to?

Itong musmos kong mga palad, sawimpalad,

Mga paa kong pagod, pagod nang lumakad

Sa matatarik na mga bundok hanggang maabot ang tuktok

At nang maabot ang rurok ay dadausdos na naman pabalik.

Paulit-ulit, tila walang katapusan,

Kinakain ang utak ko ng kanilang mga kasinungalingan.

Pero kanino ako maniniwala—

Doon ba sa may pangako at may ginagawa

O sa pag-asa, masagana, mapayapa ngunit hindi ko naman nakikita?


Sa mga oras na ito, itong sandaling pagpapahinga

Ay tumitigil din ang aking mundong nahihirapan nang huminga,

Hihinga, malalim at buo, kahit masukal at amoy pulbura itong paligid ko—

Hihinga, dahan-dahan, nagmumuni-muni’t iniisip kung makakamit nga ba ang pangako?

Nakatingala, naghihintay na sana ay may tali na babagsak

Mula sa kalangitan at aabutin ako ng kamay na hahawak—

Sasagipin ako sa pagkalunod sa kahibangan,

Bibilang, isa hangang isang daan.


Isang libo, isang milyon, ilang milyong Pilipino

Ang may pagkakataong humakbang papalapit sa akin,

Sa amin—maraming pinto ngunit malabong magpatuloy

Kaya magpapatuloy na lamang ako sa paglalakad

Kahit hapong-hapo na.

Gusto kong umasa

Sa pag-asa, masagana, mapayapa.

Sana’y huwag tuluyang lamunin ang aking paniniwala,


O baka wala naman talagang nakahanda

Na mga yakap at mga kamay upang buksan

Ang pintuang matagal-tagal na ring nakasarado.


BIDYU

December 18, 2022 | Armas-sarado | VOTY/CVAP/JCI Year-end Party | Perpormer




Wednesday, December 14, 2022

A REVIEW ON: THINGS I WANT TO TELL HER WHILE SHE'S SLEEPING | E-BOOK

[π]

    "You always say, you're thankful for everything I'm doing for you. Sometimes, I chuckle inside my mind, because what I show you is what you deserve. You deserve to be loved and cared after all. Though sometimes, I still mess things up. I still make you cry. I still cling to my ego. I still act like a child. So, I'm really sorry for those times. I'm still learning, so guide me more to love you even better." —Markx, Just Another Unknown

    An ebook review for Things I want to tell her while she's sleeping...

    While reading this work, every piece speaks to me like he's my younger self. The young me who's starting in a serious relationship, experienced more than half of events pictured within every poem or letter. Every bundle of words have it's own scenarios and I can feel the emotion that the author is feeling while writing them. 

    This can be a secret diary or maybe it is and we're lucky to read a hidden gem from his heart to know him and that someone who's sleeping. 

    I want to comend the design from cover to cover, I might get a printed copy of this and keep it on my shelves.


—Banuy



Wednesday, December 7, 2022

A REVIEW ON: NINGAS | ZINE

 [π]

To Ma'am Rossel Audencial ... Your poem "sacrifice" reminds me of a story in the bible where Abraham was told to sacrifice his son, Isaac, to God. To be killed and burn up on a mountain (correct me if I'm wrong). A great reference for a poem especially on how someone willingly surrender a treasured being to someone he obey, indeed, an act of great sacrifice. I love how the stanzas showed the scenarios I am expecting to consume, it didn't failed to make me feel the fire burning especially on the last stanza—napapigil hininga po ako, buti naalala ko na need ko pala mag-breath. Thank you for your piece, Ma'am.

"... but always have a rest in the restless night for your restless soul." Ang sarap basahin ng tula ni sir Rogelio Jenson Jr. na Midnight Pyre. Banayad na dumadaloy sa lalamunan ang likidong mapait na naging matamis kalaunan in menthol flavor. It's very poetic for me, with words new to me, pero madaling maunawan. Ang ganda ng storytelling, like a roller coaster with only one steep, gusto kong balik-balikan. A motivational poem I highly recommend to those who feel burdened and stressed. Sa gitna ng kadiliman ng gabi, may naghihintay na liwanag ng umaga.

Kyle Cherifaith Bago KC Bago , clap-clap-clap for your piece "Burning Candle." I love the idea that tho we didn't understood or maybe we will never understand the chasing, we still choose to run on that rocky road flavored ice cream. Kahit mahirap, magpapatuloy dahil alam nating may reward sa dulo. Ang ganda rin ng rhyming scheme ng "Of Ashes, Guns, and Powder" mo that added flavor to how engaging the whole poem is. Dili sum-od. Kagaling...

To Ms. Norvelyn Nacion , thank you sa pag-share sa isa ka shorty but goodie poem. I do believe in rebirth. Amen.

John Dave B. Pacheco , Amen...

Dense Brigole , kailan nga ba naman tumigil ang pag-ulan?

    Francis Madas , your poem reminds me of the song, Buwan with it's first line "sa'n darating ang mga salita?" A good to piece to meditate. Basig gusto ka makipag-friend kay Leo Jay Dublas .

    #MoreChoicesMoreChances murag tagline sa KCC pero truelabels, pagkatapos magpahinga—walang ibang lakad kundi paabante. Reca Mae Barrera

    Some writers are not mentioned. Their pieces doesn't need to have a review. Sapat nang mabasa ng iba at sa tingin koy magiging pareho ang aming opinion tungo dito. Pati na rin sa mga hindi ko nilatagan ng maayos na rebyu, hahayaan ko na ang iba na maglahad. Salamat sa inyong mga likhang sining, Pingkian!

-Banuy


A REVIEW ON: TAKE ME A HUNDRED YEARS BACK | BOOK

[π]

#BookReview

    This is my first time to post a review for a book, please bear with me if I might doing this wrong.

    "Take me a hundred years back" is said to be a futuristic sci-fi/young-adult romance book and indeed it is, very relatable for me being a young professional who still struggles a lot about my self. The story resembles a series I watched before titled "See" but having an up to date scenario. It's like a scene of today set in the future with a twist of very interesting scientific idea and social war. I also love the Filipino ideology and disney fairytale references. I enjoyed reading the book for it's not so but still shocking revelations and hoping to read more of Carol Anne Marie Adajar Ms. Cam's stories in the future.

-Bannie Bandibas



AUTHOR'S PUBLISHED WORKS (TBU POST)

Author: Bannie Magallano Bandibas NBDB Author/Writer Registration No. 5666 Pen name(s): Pleumanimox, Banuy, Numistmanunula Publication(s):...