Search This Blog
Tuesday, February 28, 2023
A REVIEW ON: KUN AKO MATAK-AN AKO MANGIN ISA KA MAYA | ZINE
Sunday, February 26, 2023
A REVIEW ON: WINDOW SEAT ITINERARY | ZINE
Sunday, February 19, 2023
A REVIEW ON: MGA GISULAT SA GABI AT IBA PANG MGA TULA | ZINE
Saturday, February 18, 2023
DIMENSYON
Dimensyon
Naniniwala ka ba sa ikalawang dimensyon?
Sa ikatlo?
Siguro, isang milyon?
O kulang pa ng isang libo?
Naniniwala ka?
Ako,
Pinipilit…
Yong sana ay mayroong ako
Na hindi ako.
Oo,
Medyo nakalilito
Pero gusto ko lang na makausap ang isang katulad ko.
Katulad ko na walang bahid ng ako.
Tanungin siya ng ilang katanungang bumabagabag sa akin,
Mga tanong na sinusubukan kong ipatangay sa hangin
Papalayo sa aking isipan
Na tingin ko’y dadalhin ko hanggang libingan.
Nasaktan ka na ba?
Nasugatan ang palad dahil
Nakipag-agawan ng hinihiwang papaya?
O napunit ang balat
Dahil pinaglaruan ang basag na botelya?
Hanggang sa tumanda ka
At nalamang hindi pala iyon ang pinakamasakit.
Nasaktan ka na ba
Na ikaw lang ang may alam?
Saan ka nagkulang?
Sumobra?
O sakto ka lang?
Pwede bang kalimutan na lang?
Nakaramdam ka na ba ng pagsisisi?
Yong nagulat ka na lang isang araw
Lahat ng pangako ay nabali?
Sana di mo na lang siya sinulatan ng tula,
Tuloy di ka na ulit makabuo ng tugma.
Tama bang naniniwala ka sa malayong pag-ibig?
Ngayo’y ang mahal kita’y di na mabigkas ng bibig.
Sana iniwasan mo na nuon pa ang kape,
Di na mawaglit sa isipan ang pait ng dati.
Masyado ka sigurong naging sweet,
Nagkadayabetis ka tuloy… Awit.
Pwede bang pagaangin ang mga sana?
Naging masaya ka ba?
Kahit minsan?
Kahit panandalian?
Sa mundo mo ba’y marami kang kaibigan?
O mga taong hindi ka sinukuan?
Naaalala mo ba ang mga panahong iyong nilisan
Ang lungkot, lumbay, at kapighatian?
Ang pagtawa mo’y di mo mapigilan.
Ilang beses ka nang tunay na sumaya? Ilan?
Dalawa?
Tatlo?
Siguro, isang milyon?
O kulang pa ng isang libo?
Naniniwala ka?
Ako,
Pinipilit…
February 19, 2023 | Dimensyon | Tagubtob | Perpormer - Sarangani Writers League
Wednesday, January 11, 2023
DINILAAN
Thursday, December 22, 2022
PALAMUTI SA PUNO
ENTRY 27
Title: Palamuti sa Puno
Writer: Bannie Magallano Bandibas
May bagong salta sa aming bayan, isang binata na araw-araw nakasuot ng puting polo, bughaw na pantalon, pulang kurbata, kulay dalandan na sombrebo, kulay ube na medyas, berdeng facemask, kulay rosas na relo, gintong kwintas at sapatos na itim. Maraming dilag at kahit mga ginang ang humahanga sa kaniya hindi lang dahil sa malinis siya kung manamit, mala-niyebeng kulay ng balat at pagiging magandang lalake, pati na rin sa kaniyang mabuting pag-uugali—kahit ako ay napa-ibig na rin.
“Binibini, maaari bang hiramin ang inyong palakol kung mayroon man?” Dumungaw ang binata sa bakod ng aming bahay, napatingin lang ako at hindi umimik. Nagsimulang uminit ang aking pisngi at parang may mga langgam sa aking tiyan. “Ginoo, narito at sana sa pagbalik mo ng palakol ay huwag mo nang titigan ng ganiyan ang aking anak.” Napangisi ang binata, umalis at bago pa man nakalayo ay sumulyap muli sa akin. “Ama, pagbabanta ba iyon?” Tiningnan niya lamang ako nang masama.
Sa kalagitnaan ng gabi, habang inaayos ko ang mga tanim ng aking ina ay mag biglang nagsalita mula sa likod ng saradong tarangkahan. “Magandang dilag, nakabubulag ang liwanag nang aking masilayan ang iyon nakabibighaning kagandahan.” Napatayo ako sa gulat at kinabahan ngunit nang makita ko ang mukha ng binata, parang akong nagayuma. “Isasauli ko lang sana ang hiniram ko sa iyong ama.” Nagkadikit ang aking mga kamay sa pag-abot niya ng palakol. Nakaramdam ako ng kuryente, ng kilig.
Kinabukasan, bisperas ng pasko, umalulong ang ingay ng ambulansya, sasakyan ng pulis at iba pa na nagkumpulan sa malaking puno ng narra. Nagimbal ang lahat sa nasaksihan mula sa sariling mga tahanan, natatakot lumapit. Naging makulay ang puno dahil sa mga pinalamuting tinadtad na mga bahagi ng katawan at ang ilaw ng mga sasakyan ang naging Christmas lights—dagdag pa ang nakatarak na palakol.
December 22, 2022 | Palamuti sa Puno | Penulat | 2nd Place
Saturday, December 17, 2022
ARMAS-SARADO
Armas-sarado
Nakasilong sa matandang puno ng Narra,
Bitbit sa kamay—mabigat na baril at mga bala,
Tanaw sa malayo ang minsan kong nilakaran—
Mabato, maputik, ano? Ano ba to?
Itong musmos kong mga palad, sawimpalad,
Mga paa kong pagod, pagod nang lumakad
Sa matatarik na mga bundok hanggang maabot ang tuktok
At nang maabot ang rurok ay dadausdos na naman pabalik.
Paulit-ulit, tila walang katapusan,
Kinakain ang utak ko ng kanilang mga kasinungalingan.
Pero kanino ako maniniwala—
Doon ba sa may pangako at may ginagawa
O sa pag-asa, masagana, mapayapa ngunit hindi ko naman nakikita?
Sa mga oras na ito, itong sandaling pagpapahinga
Ay tumitigil din ang aking mundong nahihirapan nang huminga,
Hihinga, malalim at buo, kahit masukal at amoy pulbura itong paligid ko—
Hihinga, dahan-dahan, nagmumuni-muni’t iniisip kung makakamit nga ba ang pangako?
Nakatingala, naghihintay na sana ay may tali na babagsak
Mula sa kalangitan at aabutin ako ng kamay na hahawak—
Sasagipin ako sa pagkalunod sa kahibangan,
Bibilang, isa hangang isang daan.
Isang libo, isang milyon, ilang milyong Pilipino
Ang may pagkakataong humakbang papalapit sa akin,
Sa amin—maraming pinto ngunit malabong magpatuloy
Kaya magpapatuloy na lamang ako sa paglalakad
Kahit hapong-hapo na.
Gusto kong umasa
Sa pag-asa, masagana, mapayapa.
Sana’y huwag tuluyang lamunin ang aking paniniwala,
O baka wala naman talagang nakahanda
Na mga yakap at mga kamay upang buksan
Ang pintuang matagal-tagal na ring nakasarado.
December 18, 2022 | Armas-sarado | VOTY/CVAP/JCI Year-end Party | Perpormer
Wednesday, December 14, 2022
A REVIEW ON: THINGS I WANT TO TELL HER WHILE SHE'S SLEEPING | E-BOOK
[π]
"You always say, you're thankful for everything I'm doing for you. Sometimes, I chuckle inside my mind, because what I show you is what you deserve. You deserve to be loved and cared after all. Though sometimes, I still mess things up. I still make you cry. I still cling to my ego. I still act like a child. So, I'm really sorry for those times. I'm still learning, so guide me more to love you even better." —Markx, Just Another Unknown
An ebook review for Things I want to tell her while she's sleeping...
While reading this work, every piece speaks to me like he's my younger self. The young me who's starting in a serious relationship, experienced more than half of events pictured within every poem or letter. Every bundle of words have it's own scenarios and I can feel the emotion that the author is feeling while writing them.
This can be a secret diary or maybe it is and we're lucky to read a hidden gem from his heart to know him and that someone who's sleeping.
I want to comend the design from cover to cover, I might get a printed copy of this and keep it on my shelves.
—Banuy
Wednesday, December 7, 2022
A REVIEW ON: NINGAS | ZINE
[π]
To Ma'am Rossel Audencial ... Your poem "sacrifice" reminds me of a story in the bible where Abraham was told to sacrifice his son, Isaac, to God. To be killed and burn up on a mountain (correct me if I'm wrong). A great reference for a poem especially on how someone willingly surrender a treasured being to someone he obey, indeed, an act of great sacrifice. I love how the stanzas showed the scenarios I am expecting to consume, it didn't failed to make me feel the fire burning especially on the last stanza—napapigil hininga po ako, buti naalala ko na need ko pala mag-breath. Thank you for your piece, Ma'am.
"... but always have a rest in the restless night for your restless soul." Ang sarap basahin ng tula ni sir Rogelio Jenson Jr. na Midnight Pyre. Banayad na dumadaloy sa lalamunan ang likidong mapait na naging matamis kalaunan in menthol flavor. It's very poetic for me, with words new to me, pero madaling maunawan. Ang ganda ng storytelling, like a roller coaster with only one steep, gusto kong balik-balikan. A motivational poem I highly recommend to those who feel burdened and stressed. Sa gitna ng kadiliman ng gabi, may naghihintay na liwanag ng umaga.
Kyle Cherifaith Bago KC Bago , clap-clap-clap for your piece "Burning Candle." I love the idea that tho we didn't understood or maybe we will never understand the chasing, we still choose to run on that rocky road flavored ice cream. Kahit mahirap, magpapatuloy dahil alam nating may reward sa dulo. Ang ganda rin ng rhyming scheme ng "Of Ashes, Guns, and Powder" mo that added flavor to how engaging the whole poem is. Dili sum-od. Kagaling...
To Ms. Norvelyn Nacion , thank you sa pag-share sa isa ka shorty but goodie poem. I do believe in rebirth. Amen.
John Dave B. Pacheco , Amen...
Dense Brigole , kailan nga ba naman tumigil ang pag-ulan?
Francis Madas , your poem reminds me of the song, Buwan with it's first line "sa'n darating ang mga salita?" A good to piece to meditate. Basig gusto ka makipag-friend kay Leo Jay Dublas .
#MoreChoicesMoreChances murag tagline sa KCC pero truelabels, pagkatapos magpahinga—walang ibang lakad kundi paabante. Reca Mae Barrera
Some writers are not mentioned. Their pieces doesn't need to have a review. Sapat nang mabasa ng iba at sa tingin koy magiging pareho ang aming opinion tungo dito. Pati na rin sa mga hindi ko nilatagan ng maayos na rebyu, hahayaan ko na ang iba na maglahad. Salamat sa inyong mga likhang sining, Pingkian!
-Banuy
A REVIEW ON: TAKE ME A HUNDRED YEARS BACK | BOOK
AUTHOR'S PUBLISHED WORKS (TBU POST)
Author: Bannie Magallano Bandibas NBDB Author/Writer Registration No. 5666 Pen name(s): Pleumanimox, Banuy, Numistmanunula Publication(s):...
-
π Hindi na ito bago sa akin. I am fond of reading comic strips on newspapers and also on some comic themed publications and this is a typica...
-
[π] Sunshades. (Google Translate) Things that covers from sunrays. Masakit sa balat ang sikat ng araw, kailangan mo ng mga lilim o...
-
Sleepyhead by Bannie Bandibas If I would be given a chance To treasure memories, I would keep the moments That you cast your worries. Sinasa...

%20(1).jpg)










