Bannie | PleumaNimoX

Search This Blog

Friday, April 10, 2020

SWPU VILLANELLE POETRY WRITING CONTEST 2020


| Kuneho—Editor, Certificate Artist, Organizer
Spoken Word Poetry University
Villanelle Poetry Writing Contest
Pangako Sa Sarili
2020

Monday, April 6, 2020

ANG HABI, TATLONG TULA PARA SA PANDEMIKONG PANAHON

LINK OF THE FULL COPY OF THE ZINE


Tatlong Tula para sa Pandemikong Panahon

Takas Sa Kulungan

Ang tahimik ng paligid. Maliwanag.
Naririnig ko ang bawat yabag
Ng paang muling nakadampi sa lupa, 
Mga hakbang na simbolo ng paglaya.

Mas mabango ang paligid. Kalinisan,
At kapayapaan ang nasasaksihan.
Sabik kong inilibot ang aking paningin,
Masaya pero bakit puso'y malungkot pa rin?

Nakikita ko ang ngiti ngunit dama ang pighati,
Pagkat kami nga'y nanalo ngunit nanatiling sawi.
Nakaligtas sa dilubyong noo'y rumagasa, 
Ngunit itong lugar ay di na matatawag na bansa.

Bakit? Itanong mo sa akin, sa kanila.
Ang sagot nami'y iisa. Hindi ito bansa.
Pagkat walang bansa na ang mamamaya'y madamot,
Tipong ang iba'y nakahilata habang iba'y masalimuot
Ang kalagayan. Wala man lang mapagtaguan,
Pinabayaan kung saan, sa labas ng kulungan.

Nakaligtas nga kami't nanatiling buhay
Ngunit ang pagiging makatao'y tuluyang namatay.

LITRATO NG LAHOK



***
DAGDAG NA MGA LAHOK NA HINDI NATANGGAP:

Eksena Sa Higaan

Nakatitig sa kisame nitong kwarto.
Ano nga ba ang ginagawa ko rito?
Kasama ay isang magandang binibini,
Nakatali ang buhok at suot ay puti.

Lumapit siya sa akin at ako'y hinubaran, 
Inayos ang pwesto ng aking katawan.
Hinaplos ang mukha, ipinikit ang mga mata.
Parang sanay siya sa kanyang ginagawa.

Bigla akong nakadama ng sobrang init.
Ngunit di ako pinagpapawisan. Bakit?
Baka. Hindi. Sana'y mali ang nasa isip. 
Sana. Sana isa lamang itong panaginip.

Ayaw kong lumisan sa ganitong paraan,
Ganitong walang drama at mga iyakan.
Pakiusap. Ayaw kong maglaho dito sa mundo
Nang di man lang nayayakap ang mga mahal ko.

Tuluyang naging abo. Natapos ang buhay
At tila marami pa ang bilang ng namamatay,
Ngunit di ako nawawalan ng pag-asa.
Ang sakunang ito'y matapos na sana. Sana.

***

Alay Namin Ay Saludo

A—lay kayo ng Diyos sa mundo,
L—ikhang ikinatuwa Niyang likhain.
A—ng handugan kayo ng isang saludo,
Y—on ay ikagagalak naming gawin.

N—inakaw ng sitwasyon ang inyong oras
A—t nabugbog para lang kami'y pagsilbihan.
M—insan kahit ang trabaho'y lumagpas,
I—isipin na lang na ito'y para sa bayan
N—a labis n'yong minamahal.

A—mbag namin itong mensaheng patula,
Y—aman nawa'y tanggapin at magustuhan sana.

S—alamat sa pag-aalay ninyo ng buhay nang hindi pinipilit
A—t sa buong pusong paglilingkod kahit kalagaya'y maipit. 
L—akbayin man ay mahaba at nakakatakot suungin ngunit
U—masang inyong sakripisyo ay may kabutihang kapalit.
D—arating ang panahon na mawawala na ang mga sakit,
O—ras na payapa at malaya sa pag-aalala, balang araw ay makakamit.

PASKIL NG MGA KONTRIBYUTOR

LITRATO NG ISINA-PAPEL NA PUBLIKASYON

Tatlong Tula para sa Pandemikong Panahon | April 7, 2020 | Project Sigya TV | HABI | Kontribyutor | Bannie Bandibas

LITRATO NG ISA SA MGA PAHINA

LITRATO NG NILALAMAN

LITRATO NG HARAP NA PABALAT

Saturday, April 4, 2020

NIGHT SHIFT

Night Shift
ni Bannie Bandibas

Gabi-gabing binubulabog ng ingay sa bubong ng bahay ng mga kapitbahay namin ang aking pagtulog. Mga ilang araw na rin ito simula noong nabalitaan naming maraming nabuntis noong kasagsagan ng "quarantine" at hindi ko talaga maintindihan kung bakit sa amin lang ang walang kumakalabog. Di ko maiwasang magtaka, kaya isang gabi ay sinubukan kong akyatin ang bubungan namin upang suriin kung mayroon bang kakaiba't dahilan kung bakit 'di kami binubulabog.

Sa unang hakbang ay nayupi agad ang yero at gumawa ng ingay ngunit 'di ako nagpapigil. Nilibot ko ang buong bubungan hanggang sa sitahin na ako ni Inay.

"Hulyo, ano bang ginagawa mo diyan sa taas? Bumaba ka na nga diyan." Bulyaw sa akin ng ina.

"May hinahanap lang ako po ako, Inay." Sagot ko.

"Sige na nga, basta huwag mong butasan ang bubong natin ha? Tiyaka, bilisan mo kasi aakyat pa kami maya-maya sa bubongan ng kapitbahay. Magbantay ka rito."

Night Shift | April 5, 2020 | Bannie Bandibas

Thursday, April 2, 2020

FPC PATIMPALAK SA PAGSULAT NG TULA 2020


| Kuneho—Certificate Artist
The Frustrated Poet
Patimpalak Sa Pagsulat Ng Dagli
The Frustrated Poet's Choice: Let's Spread The Good Vibes, Not The Virus
2020

Sunday, March 29, 2020

(WALANG PAMAGAT)

Kausapin mo lang ako kapag kailangan mo ang tulong ko, kapag kailangan mo ang mga payo, opinyon, boses, at kung anu-ano pang nais mong mabasa o marinig mula sa akin dahil sa ganoon ako sanay. Sanay ako, kahit alam kong nahihirapan kang intindihin ang aking mga tula at di ka naman talaga totoong nakikinig.

Kausapin mo lang ako kapag nabuburyong ka dahil sa mga panahong ganoon ko lamang mas nadarama ang pagkasabik, pagkatuwa at interes mo. Kahit ang mga usapa'y pumaroo't parito, alam kong ika'y interesado—medyo interesado.

Kausapin mo lang ako kapag malungkot ka, kahit madalang mo akong maalala sa saya.

Kausapin mo lang ako kasi gusto ko ng kausap, ng ikaw.

Ikaw lang ang gusto kong kausap sa araw-araw.

Kausapin mo ako, pakiusap.

Gusto ko ng kausap,

Ng ikaw.


May 30, 2020 | Bannie Bandibas

Saturday, March 21, 2020

SA TAMANG TAO

#ElehiyaSaKampi
#WorldPoetryDay

Sa Tamang Tao


Nakatitig sa salamin
nitong munti kong lamesa.
Nakapwesto sa madilim
na parte ng aming sala.

Pinapanood ang sarili, 
ngumingiti, sumisimangot.
Anong ang nagyayari,
sa kalituha'y nababalot.

Nais kong muli ay sumulat
ngunit ayaw ng aking kamay. 
Ang mga mata'y nakadilat, 
ngunit utak ko'y tila namatay.

Kasabay ng paglisan mo, 
nagtampo rin ang mga tula
pagkat ang inaalayan nito
ay naglaho na lamang bigla.

Ang manunula sa loob
ay tuluyang pumanaw.
Panulat ay iniwang nakataklob
nang di dapuan ng langaw. 

Ngunit pagdating panahon, 
ako'y bibigkas uli ng mga liriko.
Ang manunulang ito'y muling aahon, 
kakatha, ngunit sa tamang tao.


*Certificate of Participation*

Sa Tamang Tao | March 22, 2020 | Katipunan ng mga Manunulat sa Pilipinas | World Poetry Day | Partisipante | Bannie Bandibas

Thursday, February 13, 2020

MALAY MO

Malay Mo
ni Bannie Bandibas

Malay mo tayo sa dulo.
Hindi natin masabi kung
Ano nga ba ang kahahantungan.
Sugal ng pag-ibig.
Handa 'kong isuko ang sarili
Sa daang walang kasiguraduhan
Kasi malay mo tayo.
Malay mo tayo.

Malay mo,
Magkita tayong muli sa dulo.
Pagkatapos mabasag ng mga puso
Ay tayo rin pala ang bubuo nito.

Oo, umaasa pa rin ako
Na ikaw ay masisilayan kong muli.
Matitikman uli ang 'yong labi
Na wala pait.
Wala nang sakit
Na ipadarama
Kasi handa na tayong dalawa.

Sa ngayon
Ay hahayaan muna si tadhana
At papakawalan muna mula sa gapos ang isa't isa.
Ngunit mananatiling tapat sa pangako
Na tayo'y magbabago.
Na aayusin muna ang sarili
Bago tayo umibig uli.

Malay mo, tayo
Pala ang itinadhana
Ngunit kailangan munang kumawala.
Nandito pa rin ako. Nagbabakasakali.
Nagmamahal nang di pinipilit ang sarili.
Pagkat naniniwala ako sa isang sabi—
Lahat ng gusto mong manatili
Ay dapat hinihintay.

Ako'y maghihintay
Kasi malay mo, tayo.


FACEBOOK VIDEO

Malay Mo | February 14, 2020 | MZ Hideout | Bannie Bandibas

Sunday, January 19, 2020

S2

Coincidence or destiny? I'd rather call it a lesson. 

I was in this fastfood restaurant, took my lunch at 3 o'clock in the afternoon. Got a plate of spaghetti with large fries and a cheat day sundae. It was a usual day, I planned to watch a movie after my meal but i didn't expected to experience a realtime and real life movie scene.

I took the seat in a long white table where people without companions usually sit, I guess. After a few minutes, a guy seated on the other corner facing me. I didn't stare at his face but I stole some glimpse and then I realized that I know this person. 

From that moment, my hands started shaking and thoughts are rumbling in my head. I tried to finish my food as fast I could until the guy stood up and rapidly walked through the restaurant's doorway. I didn't saw where he gone, where they gone.

I picked a french fries, dipped it on the sundae and then slowly devoured the poor thing. "She saw me." I whispered while staring at the empty plate. I know, even my eyes didn't saw you but I know you were there. That guy is your guy, the person you love before we got feelings with each other and up until now. The man you loved even in the times you are with me, also, in this place. The man you never stopped loving. The man that I can never took the place.

I finished my food still thinking of the why's you left me asking in my mind. But It'll be fine. I'll be fine leaving it unanswered. You have your reasons and I always respect that.

We learned. We learned a lot and I'm glad we did.

S2, upgraded to large fries and choco sundae | January 19, 2020 | Bannie Bandibas

Saturday, January 4, 2020

SWERTE

Swerte

Hindi ako naniniwala sa swerte
pero taon-taon
sa pagsapit ng bagong taon
sumusunod kami sa tradisyon,
sunod sa uso kung baga.
Wala rin namang mawawala.
Ay, meron nga palang nawala.

Ikaw... 

Ikaw na nakasama ko pang mamili ng mga pampaswerte sa palengke, 
may humarang sa ating intsik tapos sabe,
"kayo handa labi-dalawa bilog na prutas, 
para pasok swerte, labas bahay malas."
Naniwala naman tayo. 
Naniwala naman ako
kasi ayaw ko nang mawala ang swerte ko,
pero para pala tayong chico—
hindi pa nabubulok,
amoy sira na, bebe ko.
Ang bebeyak sa puso ko.

May napadaang may dalang dalandan at mansanas.
Kahit yung nagbibenta'y mukhang mandurugas, 
bumili tayo—
di ko alam na ang pagbili pala ng sa nakaw galing
ay bulong ng tadhana na nanakawin ka rin sa akin.

Bayabas ang sunod mong pinili, 
tsaka yung paborito mong ubas na pinipitasan mo nang patingi-tingi. 
Di natin namalayan na naubos na pala. 
gaya ng pagmamahal mo sa akin sinta, naubos na. 

Nagpatuloy tayo sa paglalakad at natagpuan ang mga melon at malalaking pakwan. 
Sa sobrang bigat, agad ko itong nabitiwan. 
Ganito pala ang pakiramdam ng nabibigatan?
Yong alam mong ayaw na niya pero gusto mo paring subukan.

Teka, kulang pa
kaya kahit hindi pa panahon ng lansones at rambutan 
pinilit nating makahanap kahit saan. 
Nalibot nang buong Koronadal, 
wala talaga, napagod lang tayo.
Lahat nga pala ng pinipilit nakasasama, nakalimutan ko.

May lima pa kaso wala na tayong makitang bilog,
kaya papaya, mangga at pinya na lang ang kinuha. 
Wala na kaming mahanap na ibang prutas.
Walang mahanap na iba, wala nang iba
kaso nakahanap ka ng iba.

May sampu na, 
kulang ng dalawa. 
Oo, nagkulang tayong dalawa
pero ang pinagkaiba natin—
ang pagkukulang mo ay hindi ko hinanap sa iba.

Hindi pala sapat ang swerte
para ang relasyon ay manatili
kasi kahit maging prutas ka pa,
kapag hindi ikaw ang gusto—
at may iba nang umaangkin, 
hindi pa rin ikaw ang pipiliin niyang mahalin. 


LITRATO NG PREMYO AT SERTIPIKO

SERTIPIKO NG PAGLAHOK

FACEBOOK VIDEO 1 - CALLE BIBLUS EPISODIC WREATH

FACEBOOK VIDEO 2 - MARBEL BOY

Swerte | January 5, 2020 | Koronadal City, South Cotabato | Hugutan sa Hinugyaw 2020 | 5th Place | Bannie Bandibas

Thursday, January 2, 2020

CBEW LOGO AND EDITS 2020


| Kuneho—Editor, Artist, Logo Artist
Calle Biblus Exposted Writers (Episodic Wreath)
2020

AUTHOR'S PUBLISHED WORKS (TBU POST)

Author: Bannie Magallano Bandibas NBDB Author/Writer Registration No. 5666 Pen name(s): Pleumanimox, Banuy, Numistmanunula Publication(s):...