MALAY MO

Malay Mo

ni Bannie Bandibas

Malay mo tayo sa dulo.
Hindi natin masabi kung
Ano nga ba ang kahahantungan.
Sugal ng pag-ibig.
Handa 'kong isuko ang sarili
Sa daang walang kasiguraduhan
Kasi malay mo tayo.
Malay mo tayo.

Malay mo,
Magkita tayong muli sa dulo.
Pagkatapos mabasag ng mga puso
Ay tayo rin pala ang bubuo nito.

Oo, umaasa pa rin ako
Na ikaw ay masisilayan kong muli.
Matitikman uli ang 'yong labi
Na wala pait.
Wala nang sakit
Na ipadarama
Kasi handa na tayong dalawa.

Sa ngayon
Ay hahayaan muna si tadhana
At papakawalan muna mula sa gapos ang isa't isa.
Ngunit mananatiling tapat sa pangako
Na tayo'y magbabago.
Na aayusin muna ang sarili
Bago tayo umibig uli.

Malay mo, tayo
Pala ang itinadhana
Ngunit kailangan munang kumawala.
Nandito pa rin ako. Nagbabakasakali.
Nagmamahal nang di pinipilit ang sarili.
Pagkat naniniwala ako sa isang sabi—
Lahat ng gusto mong manatili
Ay dapat hinihintay.

Ako'y maghihintay
Kasi malay mo, tayo.

FACEBOOK VIDEO

Malay Mo | February 14, 2020 | MZ Hideout | Bannie Bandibas

S2

Coincidence or destiny? I'd rather call it a lesson. 

I was in this fastfood restaurant, took my lunch at 3 o'clock in the afternoon. Got a plate of spaghetti with large fries and a cheat day sundae. It was a usual day, I planned to watch a movie after my meal but i didn't expected to experience a realtime and real life movie scene.

I took the seat in a long white table where people without companions usually sit, I guess. After a few minutes, a guy seated on the other corner facing me. I didn't stare at his face but I stole some glimpse and then I realized that I know this person. 

From that moment, my hands started shaking and thoughts are rumbling in my head. I tried to finish my food as fast I could until the guy stood up and rapidly walked through the restaurant's doorway. I didn't saw where he gone, where they gone.

I picked a french fries, dipped it on the sundae and then slowly devoured the poor thing. "She saw me." I whispered while staring at the empty plate. I know, even my eyes didn't saw you but I know you were there. That guy is your guy, the person you love before we got feelings with each other and up until now. The man you loved even in the times you are with me, also, in this place. The man you never stopped loving. The man that I can never took the place.

I finished my food still thinking of the why's you left me asking in my mind. But It'll be fine. I'll be fine leaving it unanswered. You have your reasons and I always respect that.

We learned. We learned a lot and I'm glad we did.

S2, upgraded to large fries and choco sundae | January 19, 2020 | Bannie Bandibas

SWERTE

Swerte

Hindi ako naniniwala sa swerte
pero taon-taon
sa pagsapit ng bagong taon
sumusunod kami sa tradisyon,
sunod sa uso kung baga.
Wala rin namang mawawala.
Ay, meron nga palang nawala.

Ikaw... 

Ikaw na nakasama ko pang mamili ng mga pampaswerte sa palengke, 
may humarang sa ating intsik tapos sabe,
"kayo handa labi-dalawa bilog na prutas, 
para pasok swerte, labas bahay malas."
Naniwala naman tayo. 
Naniwala naman ako
kasi ayaw ko nang mawala ang swerte ko,
pero para pala tayong chico—
hindi pa nabubulok,
amoy sira na, bebe ko.
Ang bebeyak sa puso ko.

May napadaang may dalang dalandan at mansanas.
Kahit yung nagbibenta'y mukhang mandurugas, 
bumili tayo—
di ko alam na ang pagbili pala ng sa nakaw galing
ay bulong ng tadhana na nanakawin ka rin sa akin.

Bayabas ang sunod mong pinili, 
tsaka yung paborito mong ubas na pinipitasan mo nang patingi-tingi. 
Di natin namalayan na naubos na pala. 
gaya ng pagmamahal mo sa akin sinta, naubos na. 

Nagpatuloy tayo sa paglalakad at natagpuan ang mga melon at malalaking pakwan. 
Sa sobrang bigat, agad ko itong nabitiwan. 
Ganito pala ang pakiramdam ng nabibigatan?
Yong alam mong ayaw na niya pero gusto mo paring subukan.

Teka, kulang pa
kaya kahit hindi pa panahon ng lansones at rambutan 
pinilit nating makahanap kahit saan. 
Nalibot nang buong Koronadal, 
wala talaga, napagod lang tayo.
Lahat nga pala ng pinipilit nakasasama, nakalimutan ko.

May lima pa kaso wala na tayong makitang bilog,
kaya papaya, mangga at pinya na lang ang kinuha. 
Wala na kaming mahanap na ibang prutas.
Walang mahanap na iba, wala nang iba
kaso nakahanap ka ng iba.

May sampu na, 
kulang ng dalawa. 
Oo, nagkulang tayong dalawa
pero ang pinagkaiba natin—
ang pagkukulang mo ay hindi ko hinanap sa iba.

Hindi pala sapat ang swerte
para ang relasyon ay manatili
kasi kahit maging prutas ka pa,
kapag hindi ikaw ang gusto—
at may iba nang umaangkin, 
hindi pa rin ikaw ang pipiliin niyang mahalin. 

LITRATO NG PREMYO AT SERTIPIKO

SERTIPIKO NG PAGLAHOK

FACEBOOK VIDEO 1 - CALLE BIBLUS EPISODIC WREATH

FACEBOOK VIDEO 2 - MARBEL BOY

Swerte | January 5, 2020 | Koronadal City, South Cotabato | Hugutan sa Hinugyaw 2020 | 5th Place | Bannie Bandibas

CBEW LOGO AND EDITS 2020

| Kuneho—Editor, Artist, Logo Artist

Calle Biblus Exposted Writers (Episodic Wreath)

2020

SWPU LOGO 2020

| KunEho—Logo Artist

Spoken Word Poetry University

Administration Logo 2020

CAMP SAWI

"Nagiging totoo tayo kapag lasing. Kaya lang naman tayo nagpapakatoma kasi ayaw nating maging responsable sa mga gusto nating sabihin o gawin. Iyong truthfulness na walang commitment. Iniiwasang seryosohin kahit totoo naman—upang kung sakali'y hindi naging mabuti ang usapan, hindi required ang masaktan. Kaya pipiliin kong malasing na lang at magising kinabukasan na wala na akong nararamdaman, hangover na lang."

Camp Sawi | December 18, 2019 | Bannie Bandibas

SUGO NG ARAW

Sugo ng Araw

Gaya ng liwanag ng buwan,

Lagablab mo, mundo'y alayan.

Na sa gitna ng kaguluhan,

Maging armas-kapayapaan.

Kabutihan ang s'yang ipunla,

Maging sanhi ng pagkatuwa

At pagkakaisa para sa

Pagkumpuni ng sirang bangka.

Bangka na tayo ang nagwasak,

Lumubog pagkat di hinatak,

Natubunan ng lupang-burak—

Dahilan ng ating pagbagsak.

Ang pagbagsak sa kadiliman,

Sa puot at kapighatian

Na ating pinagdudusahan—

Naghihintay ng kaligtasan. 

Kaligtasan na s'yang dumating, 

Katuparan ng ating hiling. 

Ipagdiwang kanyang pagdating, 

Ang lunas sa lahat ng daing.

Araw, nag-alay ng liwanag

Para sa taong nababahag

At nanatiling binubulag

Ng kasalanan, pagkabasag. 

Pagkabasag na naayos na, 

Kaya humayo't bumangon ka.

Ika'y maging buwan sa gitna

Ng dilim sa puso ng madla. 

#MakaTala

#LiwanagNgPaskoDilimNgMundo

Sugo Ng Araw | December 10, 2019 | Spoken Word Poetry Makatala | Part of Top 10 | Bannie Bandibas

PICTORIAL 2019

"Sometimes, being able becomes a crime because they give more sympathy to the ones who ask--for they have none, without knowing the struggle of the prior that's undergone just to be able."

Pictorial2019 | December 10, 2019 | Bannie Bandibas

TAO LANG

Tao Lang

Tao lang naman ako, tao lang. 

Sa mga kakayahan ko'y maraming humahadlang.

Kahinaan, takot, hiya at pagdadalawang-isip

kung kaya ko ba—kaya hinahayaan na lang na maihip

ng hangin ang lahat ng oportunidad

at aking mga natatanging abilidad

na di ko kayang ipakita sa mundo. 

Ni hindi maipakita kahit pananampalataya ko sa 'yo. 

Masyado akong mahina para buklatin ang aklat, 

di ko na magawang basahin ang iyong mga sulat. 

Napapansin kong nawawala na ang aking lakas

pagkat ang puso ko'y hindi na sa 'yo nakabukas.

Kaya lumayo ako at nagtago kung saan,

sa dilim na nababalot at napapaligiran ng kasalanan.

Akala ko'y magugustuhan ko ang buhay dito, 

pero hindi, pagkat lalo lang akong nabigo. 

Nagsimula akong magmuni-muni

at sa salamin ay tiningnan ang sarili. 

Hindi ako ito, hindi ako nababagay na maging sundalo

ng dilim at kasalanan pagkat ako'y anak mo.

Pinaglakbay ko ang aking paningin sa paligid, 

natanaw ko ang lahat sa dilim—luha ko'y nangilid.

Natanaw ko ang mga ligaw na puso at sugatan, 

kailangan nila ang kung anong aking tangan-tangan.

Siguro'y pinatungo mo ako rito para sa isang misyon,

ang gabayan sila patungo sa 'yo, Panginoon.

Doon ko lang naalala ang mga sinabi noong una, 

"tao ka ngang pinakamahusay at pinakamaganda kong nilikha."

#KristiyanongManunulaWritingContest

SERTIPIKO NG PAGLAHOK

SERTIPIKO NG PAGLAHOK

PASKIL NG KRISTIYANONG MANUNULAT

Tao Lang | December 9, 2019 | Kristiyanong Manunulat | What Can I Do For Him? | Partisipante | Bannie Bandibas

SEAGAMES 2019

“Being distracted or affected emotionally is a choice and not an excuse for losing because winning is always a result of your ability to win.”

JUNNA TSUKII, KARATE ATHLETE (THE MANILA TIMES)

SEAGames2019 | December 9, 2019 | Bannie Bandibas