Bannie | PleumaNimoX

Search This Blog

Monday, March 12, 2018

AKAP DUGTUNGAN WEDNESDAY ACTIVITY


| KunEho—Editor, Cerificate Artist
Akademyang Pampanitikan
Dugtungan Wednesday Activity

NILALANGAW

Entry no. 14

[NILALANG]AW


#UulanNgLuhaSaTaginitKasamaAngWeWritePH

#HappyBirthdayTinAndWence

Ang init ng sikat ng araw

Ay hindi ko na maramdaman.

Ang pagluha o kahit uhaw

Ay ‘di ko na rin nararanasan.

Ngunit gutom pa rin ako,

Gutom sa pagmamahal.

Tunay na pag-ibig, totoo,

Ang tangi kong dasal.

Lumikha man ng ingay

Ay walang nakaririnig.

Kahit pagod na sa pagkaway,

Di pa rin napapansin ng daigdig.

Nanlilinos ng pagmamahal,

Ngunit dinadaan lang.

Nanlimos ng pang-almusal,

Ako’y pinagtatawanan.

Ayos lang naman sa akin

Ang pagiging dukha.

Ako may saktan at apihin,

Titiisin ko ng may tuwa.

Ngunit sana kahit isang puso,

Isang pag-ibig man lang

Ang maisukli sa tulad ko,

Isang palaboy sa daan.

Kailan ko kaya mararanasan

Ang pag-aalagag tunay?

Isang pamilya at mga kaibigan,

Na magpapadama na ako ay buhay.

Ngunit huli na nga ang lahat,

Huli na para sa simpatya niyo.

Ngayon pa ba kayo didilat,

Ngayong nakapikit na ako.

Ang init ng sikat ng araw

Ay hindi ko na maramdaman.

Kasama ko’y mga langaw,

Dito sa aking huling himlayan.

*Certificate of Participation*


[Nilalang]aw | March 13, 2018 | Sulat Pinas | Spoken Word Piece | Sixth Place | Bannie Bandibas

Comments/Critiques:

SULAT PINAS - ibang klaseng sakit hindi dahil sa nabigo sa pag ibig mabigat din sa dibdib

Eunice Laza Misal - pinatay mo nanaman 😂 pero ang galing 🎉🎇

Joemar Tamayo Dela Cruz - Lakas, Bannie! Goodluck.💛

Itss Dha - Napakaganda ng iyong kata 🙂

John Daryl Hernandez - Wow!! Galing! 👏👏👏


Saturday, March 10, 2018

TUNAY NA PAG-ASA

#Septon


Tunay Na Pag-asa


Nakatayo ka sa damuhan

Na malawak, walang hangganan.

Nag-iisa, kasama'y buwan.

Walang taong nasisilayan.


Akala ko'y walang pag-asa

At di na makakatakas pa.

Ngunit ito'y maling akala,

Sapagkat kasama ko pala--

Ang tangi kong tagapag-ligtas. 


*Certificate of Award*


Tunay na Pag-asa | March 11, 2018 | Pusong Makata Association, Inc. & Bunso Page | Pagsulat ng Tulang Septon | Partisipante | Bannie Bandibas

Friday, March 9, 2018

MUSIKARIA

MusikARIA

(March 10, 2018)

Naririnig ko na naman ang malumanay na pagkala-kalabit ni tatay Juan sa luma niyang gitara. Isang musika na gabi-gabing nagpapatulog sa akin. Isang matamis na awit ang kaniyang ibinibigkas, “Ipikit ang iyong mga mata, magpahinga’t managinip ka. Matulog nang mahimbing munting bata, hayaang si antok ay dalawin ka. Hawak kita kaya’t ‘wag mangamba. Mahal na mahal kita aking Maria. Sabay tayong gigising na nakangiti, bukas, pagsapit ng umaga.” Mga salita at tonong paulit-ulit na tumatakbo sa aking isipan, na unti-unti ko nang nakakalimutan.

Noon ay sinasabayan pa ng sayaw ni inay, ngunit tila nag-iba—napagod na siya. Ang dating masayang hapagkainan na puno ng awitan, sayawan, biruan at magkasamang nagtatawanan ay naging tahimik.

Gusto kong maibalik ang sigla nitong pamilya ngunit wala akong magawa. Di ko na maibabalik ang buhay na nawala. Araw-araw ko mang ipagdasal sa Diyos ay hindi naman pwedeng pagbigyan, kahit na ang mga luha ko’y maging ulan. Kaya nagmumukmok na lamang ako dito sa aking kwarto. Ibinubulong sa sarili, nagmamakaawa na sana'y maibalik ang ngiti na nilamon ng lungkot.

Isinisigaw, “Itay, tumugtog ka. Patulugin mo ulit ako ng iyong kanta, upang tumigil na sa pagluha.” Ngunit walang sumasagot, kasi wala na. Inaalala ko na lamang ang musika at mga liriko upang hindi ako mangulila. Ngunit luha ko’y bumabagsak pa rin kapag naaalala kong imahinasyon ko na lamang pala ang lahat ng ito.

”Maria! Maria! nasaan ka? Anak! Handa na ang hapag.” Tawag sa akin ni ina na malungkot ang boses. Ngunit hindi ako tumutugon at nagpatuloy sa pagluha. 

”Theresa! Tama na, wala na siya.” Naiiyak na sabi ni itay na nasa sala habang yakap-yakap ang kan'yang lumang gitara.

Author: Bannie Bandibas

*Certificate of Participation*


M(usik)aria | March 10, 2018 | Filipino Fiction | Flash Fiction 2018 | Partisipante | Bannie Bandibas

Thursday, March 8, 2018

NAIS NI INA

Entry # 3


#AngTintaAtPapelSaPa­nahonNgTeknolohiya

#FPilipinoAko


NAIS NI INA


Sabi ni ina, noong UNA,

Wala pang teknolohiya.

Kamay, papel at tinta

Ang tanging gamit nila.


Mga kamay ay nadudumihan,

Minsan pa’y nasusugutan.

Ang nagbibigay ilaw sa sinusulatan,

NINGAS ng nasusunog na buwan.


Nais niyang ang dati ay maibalik,

’Yung hindi pa emoji ang mga halik.

Ang pagsusulat ay hindi paglapat

Ng daliri sa keyboard ng laptop.


”Ina, Mali bang gumamit ng bago?”

Ang tanging naitanong ko.

”Anak, hindi naman BAWAL gumamit.

Ngunit ito’y nagiging dahilan ng pagkapunit.”


”Pagkapunit ng literatura at kasaysayan

Dahil sa MODERNO na ang paraan.

Lahat ay nagiging mabilisan.

Ang mga isinulat ay hindi na pinag-iisipan.”


”Alam kong MILENYAL na ang panahon.

Maraming bagong salita ang umuusbong.

Maraming makahulugan ngunit halos patapon,

Naibabahagi kahit hilaw na imbensyon.”


”Mas nanaisin ko pang bumalik sa dati,

'Yung hindi literatura, kundi kamay ang may dumi.

Kamay lamang ang nasasaktan,

At hindi damdamin, dahil ang sistema’y napabayaan.”


*Certificate of Participation*

Nais ni Ina | March 9, 2018 | Forbidden Poetry | First Anniversary Wricon | Participant | Bannie Bandibas


Comments/Critiques: Jerome Marlo Mamuad--GANDA NAMAN

Wednesday, March 7, 2018

ECLIPSE

AKAP (Akademyang Pampanitikan)

#MMDugtunganWednesday

Eclipse


(Eunice)

Walking by the street with the city lights,

step by step I am loving this night

With someone here by my side,

Yet left me and who knows maybe he chose to hide.


(Bannie)

I'm watching right unto the moon,

Letting the cold run through my bone.

All by myself, here in the park,

Strong wind blows, here in the dark.


(Eunice)

Since then I felt alone through the night

Til someone came into my sight.

A creepy noise ran through my ears,

So I hide with fear and tears.


(Bannie)

Until someone talk in a low voice.

"All done, let's do it tonight boys".

Hunters searching for that blood-suckers,

Wanting to catch the flesh rippers.


(Eunice)

It have gone darker, I started to lose my sight.

Earth's shadow covers the moonlight.

I ran and go behind the truck.

The hunters are shouting like they were attacked.


(Bannie)

A moment of silence-- moonlight came back,

With might, I got out from the truck.

So shocked, I found their bodies on the floor,

Holding insecticides and a mosquito sprayer.


*Certificate of Participation*


Eclipse | March 8, 2018 | AKAP (Akademyang Pampanitikan) | Dugtungan Wednesday | Partisipante | Bannie Bandibas | Eunice Laza Misal

HINDI LANG SAGING ANG MAY PUSO

AKAP (Akademyang Pampanitikan)
#MMSaturDARE

Hindi Lang Saging ang may Puso
Dagli/ Romance
Bannie Numistmanunula Bandibas

    ”Sino nga kasi ang sinisilip mo diyan?” Nagtataka si Pagong. “Iyon—ang magandang dilag na anak ng magsasaka.” Nananabik na sumagit si Matsing. “Tila ika’y may pagtingin na sa dalagang iyan, ngunit pansin kong mali ang iyong nararamdaman.” Nagkumento ang pagong. “Bakit? Ano bang mali sa pag-ibig?” Sumagot nang pa-irap ang matsing.“Hindi ka maaaring umibig sa kanya, sapagkat hayop ka at tao siya—kayo’y hindi itinadhana." Nagpaliwanag si Pagong. Sinagot naman siya ni Matsing ng“subalit naniniwala ako sa kapangyarihan ng pag-ibig na kayang baguhin ang lahat, ni itsura at balat."“Naku, isa lamang iyang haka-haka, paki-usap kaibigan—magising ka sana.” Pailing-iling na nagpahayag ang pagong. “Di bale na, magmamasid na lamang ako at patuloy na aasa.”

    Lumapit ang dalaga sa puno ng saging na pinagtataguan nila. Himutok nito'y "hindi ko yata maabot ang puso ng saging sa punong ito, mayroon kayang mag-aalay ng tulong sa binibining bigo?" Biglang nanabik ang matsing na baka pagkakataon na niya na magpakilala at tulungan ang dalaga.

    Lumabas ang magkaibigan sa kanilang pinagtataguan. Agad nagtanong si Matsing. ”Binibini, may maitutulong ba kami?"“Maaabot mo ba ang puso ng saging na iyon? Maari mo ba akong tulungang makuha? ‘pagkat hindi ko matalon.” Nagmamakaawa ang dalaga. “Oo naman. Teka at kukunin ko para sa 'yo, aking prinsesa.”

    Inakyat ni matsing ang puno at kinuha ang puso ng saging. Bumaba at ibinigay sa dilag.

    ”Maraming salamat ginoong Matsing, sa wakas ako’y makakapaghanda na ng pagkain." Nagtanong si Pagong. “Para kanino naman ang iyong ihahanda? Sa iyong ama ba? na buong araw na nagsaka?”Kinikilig na sumagot ang dalaga.“Tumpak, ngunit hindi lamang para sa kanya—maghahanda rin ako para sa aking iniirog na nagmula pa sa ibang bansa.”

    Nakaramdam ng lungkot ang kawawang matsing na tila nadurog ang puso at ang utak ay tinangay ng hangin.

    ”Aking kaibigan, ang mga salita mo’y pawang katotohanan—hindi kami itinadhana, hindi ipinagtagpo." Napaiyak na lamang si Matsing. Marahang bumulong si Pagong.“Ngunit kaibigan, di mo naman kailangang sungkitin ang puso ng saging upang mahanap ang pag-ibig na inaasam."“Anong ibig mong sabihin?” Napatitig ang matsing sa kaibigan.

    "Masyado siyang mataas para iyong abutin, di mo lang kasi nakikita na dito sa lupa’y may naghihintay din . Sapagkat HINDI LANG naman SAGING ANG MAY PUSO—mayroon din ako, na matagal nang naghihintay na mapansin mo.”



Hindi Lang Saging Ang May Puso | March 8, 2018 | Akademyang Pampanitikan | Bannie Bandibas

Sunday, March 4, 2018

ANG SINAYANG KONG TATLONG ROSAS

Ang Sinayang Kong Tatlong Rosas

Sa unang pagkakataon,
Pagkakataon na sinayang ko,
ika’y aking nasilayan--
namangha sa pagbabago.

Una! Nakangiti kang dumaan.
Napatulala lamang ako,
at ang tangi kong nabitawan
ay “Di ko na yata kilala ‘to”.

Di ko na siya kilala, nasaan?
Nasaan ang dating titibo-tibo?
Ngayo’y naging magandanghalaman,
rosas na umakit sa mga mata ko.

Hindi kita matitigan
at parang tangang payuko-yuko.
Maganda ka! Ngunit naisin ko man
ay hindi ko kayang sabihin sa ‘yo.

Pangalawa! Ang pagpasok sa bulwagan,
na sadyang hinihintay ng mga tao.
’Yung lalakad tayo ng dahan-dahan
habang nakahawak ka sa aking braso.

Nakapares ko ang iyong kaibigan
at binalak na ikaw ang sunod na makapareho.
Ngunit nang ikaw na ang humakbang,
tuhod ko'y naging yelo.

Ako ay naunahan, dahil kinabahan
at dinaga ang puso.
Ika’y pinagmasdan na lamang,
habang naglalakad ka papuntang entablado.

Pangatlo! Ang pinaka-pinagsisihan,
Isa na sanang ginto.
Pagkakataon na ika’y lapitan,
ngunit lumihis ang daan ko.

Isang rosas, ika’y aking hinanapan
upang ika’y maisayaw dito.
Naghanap at nabigyan,
kaso nagdalawang-isip ako.

Ika'y sandaling sinulyapan
at tumunganga ng ilang segundo.
Nagkaroon ng kalituhan
kaya't iba ang piniling bigyan nito.

Ngunit kahit nasayang man
ang mga rosas na dapat ay sa iyo,
Nagkaroon naman ako ng pagkakataon na ika’y masuotan
ng singsing, humiling na sana'y totoong kasalan na 'to.

Sinamahan kang maglakad sa gitna ng bulwagan
pagka't ito'y hiling mo.
Walang damdaming napilitan
dahil ito rin naman ang nais ko

Ako'y nagdarasal na sana’y hindi pa ito ang katapusan,
ika'y makilala pa ng husto.
Kahit tuluyan ka nang lilisan
sa hardin na kung saan tayo pinagtagpo.


LITRATO AT EDIT NG INYONG LINGKOD

Ang Sinayang Kong Tatlong Rosas | March 4, 2018 | Bannie Bandibas

Saturday, March 3, 2018

DI(YAMAN)TE

Di(yaman)te

"Pressure makes us diamonds"
Isang matalinghagang kataga.
Nangangahulugan na ang buhay ay hamon
Na kailangan ng sikap at tiyaga.

Isang salita ang agad kong naisip
Noong una kong marinig ito.
Hindi kasikatan, pagmamalaki o panaginip 
Kundi isang ULING, uling tayo.

Uling na pinagtuunan ng pansin,
Halata sa nangingitim na paligid ng mata.
Kasi mula umaga hanggang pagdilim,
Nag-aaral at subsub sa pagbabasa.

Mga librong singkapal ng diksyunaryo
At nakakasira ng ulong mga aklat
Ay araw-araw na bitbit ng mga braso,
Ngunit di alintana ang bigat.

Dagdag pa ang pagka-ipit
Sa mga gawaing bahay at proyekto.
Feasibility study, report at exhibit,
Alin ang uunahin? Nakalilito.

Mayroon pang mga propesor,
Sa pagpapa-quiz ay hindi nagpapapigil.
Kapag mababa ang iyong score
Ay di maiwasang sila'y mang-gigil.

Pagka't hangad nila ang ating tagumpay
Sa bawat effort at pagpapasensosyo,
Kahit gaano man katigas ang mga ulo.

Kaya kung dama mong pinahihirapan ka,
O pini-pressure ka na lamang palagi.
Isipin mo na lang na maswerte ka,
Kasi intensyon nilang gawin kang diyamante.

Magkakaroon ka ng halaga,
Magiging globally competitive.
Kaya maging matibay ka
And let struggle be part of how you live.

'Pagkat ang tunay na yaman ay pinaghihirapan.
Ang tunay na yaman ay ang ating natututunan,
Mula sa paaralan o sa buhay man.
Mga leksyon na kailangan nating pahalagahan.

#JPIANight2018 [03-03-18]

LITRATONG KUHA NG INYONG LINGKOD


Di(yaman)te | March 4, 2018 | Bannie Bandibas

Friday, March 2, 2018

AUTHOR'S PUBLISHED WORKS (TBU POST)

Author: Bannie Magallano Bandibas NBDB Author/Writer Registration No. 5666 Pen name(s): Pleumanimox, Banuy, Numistmanunula Publication(s):...